چگونه بهترین میکسر را برای خود انتخاب کنیم؟

merajmeraj
84 بازدید
چگونه بهترین میکسر را برای خود انتخاب کنیم؟

چگونه بهترین میکسر را برای خود انتخاب کنیم؟

انتخاب یک میکسر برای فعالیت شما می تواند یک کار چالش برانگیز باشد، اما میکسر مناسب، که به درستی انتخاب شده باشد،میکس و ضبط را بسیار آسان تر می کند. این مقاله به شما کمک می کند تا بهترین میکسر را متناسب با بودجه خود انتخاب کنید و آن را طوری تنظیم کنید که بهترین نتیجه را دریافت نمایید.

قدم اول، انتخاب میکسر مناسب

در ابتدایی ترین سطح، یک میکسر صدا دقیقاً همان کاری را انجام می دهد که از نامش پیداست: سیگنال های صوتی را مخلوط کنید. اگر بیش از یک منبع صدا دارید (مثلاً پنج میکروفون، یک گیتار الکتریک، یک باس و یک کیبورد)، به یک میکسر برای ترکیب این سیگنال های صوتی نیاز دارید تا بتوانید تعادل نسبی بین آنها را قبل از ارسال سیگنال جمع شده کنترل کنید. به یک سیستم بلندگو، دستگاه ضبط و غیره. از آنجایی که هر سیگنالی به میکسر وارد و خارج می شود، سرمایه گذاری در یک محصول با کیفیت بسیار مهم است و بسیاری از مسائل را برطرف می کند.

در انتخاب میکسر چند نکته قابل توجه است:

تعداد کانال همچنین به عنوان “اندازه فریم” شناخته می شود، تعداد کانال میکسر تعیین می کند که چند منبع را می توان به طور همزمان به ورودی های کانال آن متصل کرد. به عنوان مثال، یک میکسر ۲۴ کانال به شما امکان می دهد حداقل ۲۴ منبع صوتی را متصل کنید، اگرچه ممکن است ورودی های تخصصی اضافی مانند ورودی های نوار و Talkback وجود داشته باشد. برخی از کنسول های با فرمت کوچکتر علاوه بر کانال های مونو، کانال های استریو نیز ارائه می دهند. کانال‌های استریو به عنوان دو ورودی حساب می‌شوند، حتی اگر یک کانال مشترک داشته باشند. این مهم است که هنگام انتخاب خود به خاطر داشته باشید.

انواع اتصال علاوه بر دانستن اینکه چند منبع به میکسر خود وصل خواهید کرد، دانستن انواع سورس نیز مهم است. اگر قصد دارید بیشتر میکروفون ها را وصل کنید، مطمئن شوید که یک میکسر با پیش تقویت کننده های میکروفون کافی انتخاب کنید. اگر می خواهید منابع سطح خط را به هم وصل کنید، مطمئن شوید که میکسر شما حداقل چند ورودی خط دارد تا نیاز به جعبه های مستقیم کاهش یابد.

اتوبوس های Aux. اکثر میکسرها می توانند حداقل یک ترکیب مانیتور را به صحنه ارسال کنند. این معمولاً با اتوبوس های کمکی – به اختصار “aux buses” انجام می شود. هر کانال به یک کنترل سطح برای هر ارسال کمکی مجهز است. شما میکس مانیتور خود را با تنظیم سطوح AUX-Send جداگانه برای هر کانالی که می خواهید در آن ترکیب شنیده شود، ایجاد می کنید. سپس خروجی گذرگاه aux را می توان به مانیتور مرحله یا سیستم داخل گوش متصل کرد. اگر از گذرگاه‌های aux منحصراً برای نمایشگرها استفاده می‌کنید، تعداد گذرگاه‌های aux که دارید، تعداد ترکیب‌های مانیتور مجزایی را که می‌توانید ایجاد کنید، تعیین می‌کند. به خاطر داشته باشید که اتوبوس‌های aux معمولاً تک هستند، بنابراین یک ترکیب مانیتور استریو برای سیستم‌های داخل گوش به دو گذرگاه aux نیاز دارد. نیازهای خود را بر اساس آن محاسبه کنید.

آنالوگ یا دیجیتال. به طور کلی، میکسر دو طعم دارد: آنالوگ و دیجیتال. یک میکسر آنالوگ به مدارهای الکتریکی و فیلترها متکی است، در حالی که یک میکسر دیجیتال سیگنال آنالوگ را به داده های صوتی دیجیتالی تبدیل می کند که به یک پردازنده داخلی ارسال می شود. پس از پردازش، سیگنال دوباره به دامنه آنالوگ تبدیل می شود، جایی که می توان آن را به بلندگوها، سیستم های نظارت شخصی و غیره ارسال کرد. در حالی که هر دو نوع میکسر سطح پایه و کنترل پان را فراهم می کنند، هر کدام دارای مزایا و معایبی هستند. به طور کلی، میکسر آنالوگ مقرون به صرفه تر و استفاده از آن ساده تر خواهد بود. میکسرهای دیجیتال پیچیده تر هستند اما عملکرد بیشتری را ارائه می دهند. بعداً در این مورد با جزئیات بیشتر صحبت خواهیم کرد.

پردازش سیگنال پردازنده . اکثر میکسرها در هر کانال، در هر اتوبوس یا هر دو، مقداری پردازش سیگنال روی برد دارند. هرچه پردازش سیگنال در میکسر شما بیشتر باشد، پول کمتری برای خرید تجهیزات بیرونی خرج خواهید کرد. به طور کلی، میکسرهای دیجیتال به طور قابل توجهی پردازش سیگنال بیشتری را نسبت به میکسرهای آنالوگ ارائه می دهند که معمولاً حداقل برخی از پردازش های دینامیکی و EQ را شامل می شود. همچنین وجود افکت‌های Reverb و Delay راحت است. در غیر این صورت، ممکن است مجبور شوید یک ترکیب مانیتور را قربانی کنید تا ریورب یا سایر افکت‌ها را به آوازها و سازها اضافه کنید.

گزینه های ضبط بسیاری از میکسرهای مدرن سطحی از ضبط یکپارچه را ارائه می دهند. این می تواند از یک ضبط ساده دو آهنگی از ترکیب اصلی تا ضبط کامل چند آهنگی، یا ضبط کننده آنبورد یا رایانه یا هر دو متغیر باشد. هنگام ارزیابی گزینه‌های ضبط رایانه، به دنبال نوع گذرگاه (USB، AVB، FireWire و غیره)، نرم‌افزار موجود، و عمق بیت ضبط و نرخ نمونه باشید. اکثر میکسرهای مدرن با ویژگی های ضبط، ضبط ۲۴ بیتی را با فرکانس ۴۴٫۱ کیلوهرتز یا بالاتر ارائه می دهند.

اصول میکسر های آنالوگ

در هسته خود، اکثر میکسرهای آنالوگ بسیاری از ویژگی ها و عملکردهای مشابه را به اشتراک می گذارند. بزرگترین مزیت میکسرهای آنالوگ این است که معمولاً پیچیدگی کمتری دارند و نسبت به میکسرهای دیجیتالی با همان اندازه فریم ارزان تر هستند. عیب آن این است که میکسرهای آنالوگ معمولاً ویژگی های کمتری نسبت به میکسرهای دیجیتال دارند و کیفیت صدای آنها کاملاً به کیفیت مدار آنالوگ بستگی دارد.

چگونه بهترین میکسر را برای خود انتخاب کنیم؟

بسیاری از میکسرهای آنالوگ مدرن ویژگی های ضبط دیجیتال را نیز ارائه می دهند. رایج‌ترین پیاده‌سازی، یک رابط USB 2×2 روی برد ساده است که به شما امکان می‌دهد ترکیب اصلی را ضبط کنید. امکان ضبط هر کانال به صورت جداگانه کمتر رایج است. میکسرهای سری StudioLive AR این کار را فراتر می‌برند و ضبط حرفه‌ای ۲۴ بیتی و ۹۶ کیلوهرتز (هر کانال ورودی، به علاوه میکس اصلی) از طریق USB، و همچنین یک ضبط کننده SD استریو جداگانه که به شما امکان می‌دهد به سرعت میکس اصلی را ضبط کنید. یا ساعت ها ضبط های استریو را پخش کنید.

اصول میکسر دیجیتال

میکسرهای دیجیتال شامل عملکردهای اساسی ارائه شده توسط پسرعموهای آنالوگ خود هستند و ابزارهای زیادی را اضافه می کنند که با بی نیازی از اکولایزرهای گران قیمت بیرونی، کمپرسورها، گیت های نویز، پردازنده های چند افکتی و مواردی از این دست، در هزینه شما صرفه جویی می کنند. در حالی که شما فقط برای ترکیب صدا به این پردازنده ها نیاز ندارید، اما برای تولید میکس هایی با صدای بهتر و صیقلی تر ضروری هستند. همه این ابزارها توسط یک پردازنده سیگنال دیجیتال (DSP) انجام می شود. این پردازنده وظیفه مسیریابی، کنترل سطح و … را بر عهده دارد. میکسرهای دیجیتال با ویژگی های کامل، مقدار زیادی EQ گرافیکی و پارامتریک، پردازش دینامیک و موارد دیگر را ارائه می دهند.

چگونه بهترین میکسر را برای خود انتخاب کنیم؟

میکسرهای دیجیتال همچنین ابزارهایی را برای حل مشکل مدیریت مخلوط های پیچیده ارائه می دهند. گروه های جمعیت کانال هایی را که در یک زمان مشاهده می کنید کاهش می دهند. DCA ها (تقویت کننده های دیجیتالی کنترل شده) سطح کلی گروهی از کانال ها را کنترل می کنند.

هم میکسرهای آنالوگ و هم دیجیتال مدت‌هاست که به‌عنوان کنسول‌های سنتی و در قالب رک در دسترس هستند. میکسرهای آنالوگ روی قفسه و میکسرهای رک دیجیتال قدیمی معمولاً با دستگیره ها و شاید فیدرهای کوچک کنترل می شوند. اما میکسرهای رک دیجیتال امروزی بیشتر با لپ تاپ، تبلت، گوشی هوشمند یا یک کنترلر سخت افزاری تحت شبکه کنترل می شوند.

پایان بخش اول…

منبع مقاله: presonus.com

دسته بندی مقاله
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

درخواست نصب
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت