نمایش دادن همه 12 نتیجه

نمایش فیلترها

انتهای محصولات

محتوایی برای بارگذاری وجود ندارد

بارگذاری محصولات بیشتر

انتخاب کارت صدای مناسب هنگام خرید ممکن است کمی مشکل باشد. امروزه کارت های صدا دارای ترکیبات متنوعی از ورودی و خروجی، انواع اتصالات و بسیاری دیگر از ویژگی ها هستند که در هنگام خرید لازم است آن ها را مد نظر قرار دهید. در این مقاله سعی شده تا اطلاعاتی به شما ارائه شود که بتوانید کارت صدای درستی را برای نیازهای خود انتخاب کنید.

کارت صدا چیست؟

کارت صدا وسیله ای ست که میکروفن و دیگر تجهیزات صوتی شما را به کامپیوتر متصل می کند. یک کارت صدای معمولی، سیگنال های آنالوگ را به اطلاعات صوتی دیجیتال تبدیل می کند تا کامپیوتر بتواند این اطلاعات را پردازش کند. کارت صدا این صدای دیجیتال را، به وسیله ی نوعی اتصال (مانند USB، FireWire، Thunderbolt و یا کارت PCI/PCIe) به کامپیوتر منتقل می کند. همین کارت صدا، این پروسه را به صورت معکوس هم انجام می دهد که طی آن اطلاعات حاوی صدای دیجیتال را از کامپیوتر گرفته و به سیگنال آنالوگ تبدیل می کند تا شما بتوانید آن را از طریق هدفون یا مانیتورهای استودیویی بشنوید. بیشتر کارت های صدا دارای ورودی ها و خروجی های آنالوگ line-level و یک یا چند پری آمپلی فایر میکروفن هستند و برخی از آن ها حتی دارای ورودی و خروجی های دیجیتالی مانند AES، S/PDIF و یا (ADAT (Lightpipe نیز می باشند.

 

چرا به کارت صدا نیاز دارید؟

دلایلی مختلفی وجود دارد که به جای کارت صدای کامپیوتر از کارت های صدای اختصاصی استفاده شود. از نقطه نظر فنی، کارت صدای کامپیوتر کیفیت صدای محدودی دارد و ورودی و خروجی های آن نیز برای ضبط موسیقی کافی نیست. بسیاری از این کارت های صدا که روی کامپیوترها قرار دارند، تنها دارای یک ورودی استریوی line level با کیفیت معمولی، یک خروجی هدفون و شاید یک خروجی استریوی line level هستند. اختلال سیگنال های الکترومغناطیس و رادیویی و همچنین تاخیر زیاد، تاثیر منفی زیادی روی کیفیت صدای ورودی و خروجی می گذارد. همچنین با تنها دو کانال ورودی، ضبط کردن یک کیت درامز و یا یک گروه موسیقی کاملا غیر ممکن است. کارت های صدایی که روی کامپیوتر قرار دارند تنها برای اتصال یک جفت اسپیکر و اجرای فایل های صوتی فشرده (مانند MP3) مناسب هستند، اما برای ضبط موسیقی و مانیتور کردن صدا با کیفیت استودیویی نیاز به کارت صدایی تخصصی و قابل اطمینان خواهید داشت.

انتخاب ترکیب درست ورودی/خروجی

تقریبا مهمترین نکته ای که در انتخاب یک کارت صدا باید به آن دقت کنید، نوع ورودی ها و خروجی های آن است. تعداد و نوع ورودی ها و خروجی هایی که شما نیاز دارید کاملا به چیزی که می خواهید ضبط کنید (چه در حال و چه در آینده) بستگی دارد. بسته به نیاز شما، کارت های صوتی مختلفی در بازار وجود دارد، از کارت های صدای رومیزی که تنها دارای دو کانال هستند گرفته تا سیستم هایی که می توانند صدها کانال صدا را ضبط کنند.

اگر شما یک خواننده/آهنگساز هستید، احتمالا تنها به یک جفت ورودی نیاز خواهید داشت که البته نوع این ورودی ها باید درست انتخاب شود. بیشتر کارت های صدا دارای دو یا چند پری امپ میکروفن هستند. اگر می خواهید از میکروفن های کاندنسر استفاده کنید، باید مطمئن شوید که پری امپ میکروفن کارت صدای شما دارای ویژگی فانتوم پاور باشد. اگر می خواهید گیتار یا کیبورد خود را مستقیما به کارت صدا متصل کنید، کارت صدایی که انتخاب می کنید، باید دارای ورودی های (instrument-level (hi-Z باشد. ورودی ها و خروجی های Line-level برای استفاده از پردازنده های اکسترنال، امپلی فایرهای هدفون (برای ساختن میکس های هدفون مجزا) و مانیتورهای استودیویی مناسب هستند.

برای شروع کار، ورودی/خروجی دیجیتال اهمیت چندانی ندارد. این ورودی/خروجی های دیجیتال برای کارهای حرفه ای مورد استفاده قرار می گیرند. برای مثال، بعضی از پری امپ های میکروفن رده بالای یک یا دو کاناله دارای خروجی دیجیتال هستند که به شما اجازه می دهد بدون استفاده از ورودی های line-level بتوانید این پری امپ ها را به کارت صدا متصل کنید. اگر کارت صدای شما دارای ورودی/خروجی ADAT lightpipe باشد، به راحتی می توانید سیستم خود را با یک پری امپ میکروفن هشت کاناله ای که دارای اتصال ADAT باشد، گسترش دهید. هشت کانال اضافه می تواند برای شما سیستمی بسازد که با آن بتوانید یک گروه موسیقی کامل را ضبط کنید.

اتصال به کامپیوتر

یکی از کلیشه هایی که در صنعت ضبط با آن مواجه هستیم این است که تکنولوژی مدام در حال تغییر است. در تکنولوژی های مربوط به کامپیوتر، کلمه ی “استاندارد” تقریبا کلمه ای منسوخ است. با در نظر داشتن این موضوع، در حال حاضر تعدادی از اتصالات کارت های صدا استاندارد و رایج هستند که عبارتند از: Thunderbolt، USB، FireWire و PCIe. تقریبا تمام کامپیوترها (چه ویندوز و چه Mac) دارای پورت USB هستند (چه USB2 و چه USB3)، در حالی که FireWire (یا ۴۰۰ یا ۸۰۰) بیشتر در کامپیوترهای با سیستم عامل Mac دیده می شود. هر دوی این پروتکل ها دارای میانگین سرعت مشابهی هستند (۴۸۰ مگابایت بر ثانیه) که این سرعت برای ضبط کردن ۶۴ ترک به صورت همزمان (در شرایط ایده آل) مناسب است. همچنین هنوز کارت های صدای ساده ای در بازار وجود دارد که از اتصال USB 1.1 استفاده می کنند، که سرعت بسیار پایینی دارند اما برای ضبط کردن یک یا دو کانال صدا کافی به نظر می رسند.

544+ محصولات
85+ سفارشات تکمیل شده
69+ کاربران
41+ مطالب وبلاگ
درخواست نصب
سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت