تاریخچه الکتروویس

merajmeraj
66 بازدید
تاریخچه الکتروویس

تاریخچه الکتروویس

در سال ۱۹۲۷، آل کان و لو باروز، شرکت مهندسین رادیو را در زیرزمین شرکت تایر و لاستیک قرن در ساوت بند، ایندیانا تأسیس کردند. در این سایت آنها ابتدا شروع به تولید میکروفون کردند تا در سیستم های PA خود استفاده کنند و بعداً به افرادی که نمی توانند به غیر از آنها بفروشند.

کان: “لو باروز و من انجمنی را شروع کردیم که به حل مسئله اختصاص داشت، پر از هیجان و سرگرمی فراوان.”

در ماه‌های اولیه سال ۱۹۳۰، کنوت راکن، مربی افسانه‌ای فوتبال دانشگاه نوتردام، در حال بهبودی از بیماری بود که نظارت بر فعالیت‌ها در چهار زمین تمرین درست در جنوب دانشگاه را برای او دشوار می‌کرد. از کان و باروز خواسته شد تا یک سیستم آدرس عمومی برای حل این مشکل طراحی کنند.

یک برج مشرف به هر چهار میدان ساخته شد و این دو با استعداد یک سیستم چهار بلندگو با میکروفون و مکانیسم سوئیچ طراحی کردند که بوسیله آن راکن می‌توانست دستورات آموزشی را به هر یک از چهار تیم ارسال کند.
بر اساس برخی گزارش ها، Rockne از سیستم به عنوان “صدای الکتریکی” خود یاد می کند و به عنوان الهام بخش نام شرکت جدید شناخته می شود.

Electro-Voice که در ۱ ژوئیه ۱۹۳۰ ثبت شد، به شدت درگیر نصب و اجاره سیستم های آدرس عمومی برای کلیساها و سایر ساختمان های عمومی بود. سیاستمداران به ویژه از قدرت میکروفون برای افزایش دسترسی خود آگاه شده بودند و سیستم‌های PA قدرتمندتر را خواستار شدند.

میکروفن‌ها در ابتدا فقط برای استفاده خود خودروهای الکتریکی تولید می‌شدند، اما در عرض چند سال تعادل تغییر کرد و ساخت میکروفون‌ها برای فروش به دیگران به بخش مهم‌تری از تجارت تبدیل شد.

کان: «رکود بزرگ دوران فوق‌العاده‌ای بود. باید برای هر چیزی که به دست می آوردی می جنگید. نمی‌توانم زمان بهتری برای راه‌اندازی یک شرکت فکر کنم، زیرا اگر در آن سال‌ها پایگاه را تأسیس می‌کردید، زمانی که بهبودی شروع شد، شروع خوبی داشتید.»

در سال ۱۹۳۴، EV یک پیشرفت تکنولوژیکی ایجاد کرد که به آنها برتری فوق العاده ای داد. کان در حین بررسی برخی از مجلات فنی قدیمی، به چیزی برخورد کرد که او آن را «وات متر باستانی – ثبت اختراع در سال ۱۸۹۲ یا حدوداً» می نامد، که سیم پیچی متعادلی داشت تا صدا را از میدان های سرگردان ۶۰ هرتزی که وات متر ممکن است دریافت کند، خنثی کند.

همانطور که او توضیح داد، “یک لامپ کوچک بالای سرم خاموش شد، و من با عجله برگشتم… چند تکه حلبی برداشتم، چند لایه لایه برداری کردم، و یک ترانسفورماتور درست کردم و گذاشتمش و کار کرد!”

بنابراین، سیم پیچ Humbucking متولد شد و مشکل بزرگی را برای کاربران میکروفون حل کرد. طبق یک کاتالوگ اولیه EV، میکروفون سرعت V-1 «را می توان در ۱۸ اینچ منبع تغذیه یا در فاصله دو اینچ از یک خط AC استفاده کرد. در حال حاضر هیچ میکروفون سرعتی دیگری در زمینه قیمت خود این ویژگی را ندارد. این یک گام بزرگ به جلو برای صنعت و برای EV بود.

باروز و کان به تلاش های خود برای بهبود محصول و تکنیک های ساخت ادامه دادند و در سال ۱۹۳۵ روشی را برای کشش دیافراگم های میکروفون دینامیکی قبل از مونتاژ ابداع کردند.

اقتصادهای تولیدی که منجر به کاهش چشمگیر قیمت میکروفون شد، مزیت رقابتی دیگری را برای EV ایجاد کرد. این شرکت نشان داده بود که در واقع در کار تولید میکروفون های با کیفیت است.

تا سال ۱۹۳۸، شرکت کان چندین طرح میکروفون پویا دستی تولید کرده بود. مدل ۶۰۰ در ادبیات محصول EV به عنوان ارائه دهنده “صحت وفاداری بالا ضد انفجار، صحبت نزدیک… ایده آل برای اعلام ورزش، PA سیار، هواپیما، پلیس و PA عمومی و کارهای ارتباطی” توصیف شده است.

در حالی که کان و باروز بیشتر وقت خود را صرف سفر می‌کردند، کسب‌وکار به‌طور پیوسته رشد می‌کرد – «تبدیل مردم به میکروفون‌های شگفت‌انگیز ما در سراسر کشور». این موفقیت روزافزون در طول سال‌های جنگ جهانی دوم ادامه یافت، دورانی که طی آن شرکت پیشرفت‌های زیادی در طراحی میکروفون و مبدل انجام داد.

پس از جنگ جهانی دوم و موفقیت های بعدی، محصولات این شرکت به نیروهای نظامی ایالات متحده اجازه داد، شرکت کان و باروز به رشد خود ادامه داد.

اکنون، در سال ۲۰۰۵، شرکت نوپایی که در زیرزمین شرکت Century Tire and Rubber شروع به کار کرد، یک رهبر کاملاً شناخته شده در طراحی و ساخت تجهیزات صوتی حرفه ای است.

جدول زمانی Electro-Voice: 1927 – ۲۰۰۱

۱۹۲۷: آل کان و لو باروز مهندسان رادیو را در زیرزمین شرکت Century Tire & Rubber، South Bend، ایندیانا پیدا کردند. تمرکز شرکت بر خرده فروشی، خدمات و تعمیر رادیو است. در عرض یک سال، این بزرگترین فروشگاه خدمات رادیویی در شهر است.

تاریخچه الکتروویس

لو باروز (نفر دوم از چپ) و آل کان (مرکز) با خدمه Century Tire & Rubber در سال ۱۹۲۷٫

۱۹۲۹: با رنج شدید از رکود اقتصادی که با سقوط بازار سهام در اکتبر ۱۹۲۹ آغاز شد، توجه به تجارت ارائه سیستم های صوتی معطوف شد.

۱۹۳۰: این شرکت یک سیستم آدرس عمومی قابل حمل برای مربی افسانه ای فوتبال نوتردام، Knute Rockne ایجاد کرد که به او اجازه داد با چهار زمین تمرین از یک برج ارتباط برقرار کند. او این سیستم را “صدای الکتریکی” خود می نامد که به عنوان نام جدید شرکت اقتباس شد: Electro-Voice. همچنین در همین زمان، باروز شرکت را ترک می کند.

تاریخچه الکتروویس

کنوت راکن و “صدای برقی” او در ساوت بند تریبون تصویر شده است.

۱۹۳۰: غلبه بر بزرگترین مانع در تجارت سیستم PA قابل حمل – دستیابی به میکروفون های با کیفیت – Electro-Voice یک عملیات تولید میکروفون را راه اندازی کرد و واحدها را با نرخ هر هفته یک واحد تولید کرد.

۱۹۳۴: کان اولین سیم پیچ میکروفون را توسعه داد. این نوآوری به از بین بردن تداخل الکترومغناطیسی سرگردان (AC) کمک کرد. کان یک طرح وات متر از دهه ۱۸۹۰ کشف کرد و این مفهوم را برای لغو هوم در میکروفون های ایجاد شده توسط میدان های سرگردان ۶۰ هرتز اقتباس کرد. سیم پیچ برای اولین بار در میکروفون سرعت EV V-1 گنجانده شد.

تاریخچه الکتروویس

میکروفون EV V-1 Velocity که از اولین سیم پیچ هاماکینگ استفاده می کرد.

۱۹۳۵: کان روشی را برای کشش دیافراگم های میکروفون پویا قبل از مونتاژ ایجاد کرد که منجر به اقتصاد تولید شد که باعث کاهش چشمگیر قیمت شد.

۱۹۳۶: EV اکنون ۲۰ نفر را استخدام می کند و باروز به عنوان مهندس ارشد بازگشت.

۱۹۳۸: این شرکت چندین مدل میکروفون پویا دستی را ارائه کرد. کان و باروز سفرهای زیادی برای تبلیغ میکروفون های برقی و همچنین جمع آوری تحقیقات بازار برای طرح های آینده دارند. باروز سفر گسترده خود را تا پایان دوران حرفه ای خود ادامه داد و سفرهای خود را با نام «دکتر. نمایش پزشکی باروز.”

تاریخچه الکتروویس

لو باروز در میان یکی از ارائه های به یاد ماندنی (و بسیاری) خود.

۱۹۴۲: در آغاز جنگ جهانی دوم، ارتباطات رادیویی در موقعیت‌های جنگی، نرخ موفقیت تخمینی ۲۰ درصد داشت. میکروفن ها بیشتر از صدای انسان نویز جنگ را دریافت می کردند. EV یک میکروفون با استفاده از تغییر فاز ۱۸۰ درجه برای حذف نویز پس‌زمینه طراحی کرد و آن را طوری طراحی کرد که به کلاه ایمنی متصل شود و روی لب‌ها قرار گیرد. این میکروفون که T-45 نام دارد، میزان موفقیت را به حداقل ۹۰ درصد افزایش داد.

تاریخچه الکتروویس

T-45 “میکروفون لب” برای ارتش ساخته شده است.

۱۹۴۲-۴۵: تولید میکروفون حذف نویز مورد نیاز ارتش باعث افزایش تولید در EV شد. تعداد کارکنان به ۵۰۰ نفر می رسد، تولید روزانه به ۲۵۰۰ نفر می رسد و کل تولید نزدیک به ۱ میلیون نفر است.

۱۹۴۵: باروز یک استناد ویژه از وزارت جنگ ایالات متحده برای میکروفون T-45 دریافت کرد. یکی از افسران تفنگداران دریایی به کان گفته است که فرود تاریخی در گوادالکانال چندین هفته به تعویق افتاد تا زمانی که نیروها بتوانند به میکروفون مجهز شوند تا تلفات کاهش یابد.

۱۹۴۶: عملیات انتقال EV به تأسیسات در بوکانان، میشیگان، که بعداً چندین بار گسترش یافت. این شرکت تقریباً ۶۰ سال در این تأسیسات باقی ماند.

تاریخچه الکتروویس

تولید EV در بوکانان، میشیگان.

۱۹۴۶: Burroughs Acoustalloy را توسعه داد، یک پلاستیک مصنوعی که روی دیافراگم های آلومینیومی مورد استفاده در میکروفون های دینامیک در آن زمان اعمال می شد و در نتیجه کیفیت صدا را بهبود می بخشید. به جای افشای ماهیت Acoustalloy در یک حق اختراع، فرمول مصنوعی به عنوان یک راز تجاری حفظ شد.

۱۹۴۶: EV یکی از اولین اتاقک های آنکوئیک را در خارج از یک آزمایشگاه تحقیقاتی در تاسیسات بوکانان ایجاد کرد.

۱۹۴۸: کارتریج های عکاسی به خط تولید اضافه شدند.

اواخر دهه ۱۹۴۰: کان مستقیماً درگیر شروع Heathkit در بندر بنتون، میشیگان شد و یک واگن قطار از قطعات الکترونیکی اضافی را اهدا کرد که پایه و اساس اسیلوسکوپ O1، اولین پروژه الکترونیکی Heathkit شد.

۱۹۵۰: EV تولید بلندگوهای hi-fi خانگی را آغاز کرد و به سرعت به یکی از بزرگترین تامین کنندگان در ایالات متحده تبدیل شد.

تاریخچه الکتروویس

برای اولین مدل بلندگوی Hi-Fi جدید از خط مونتاژ EV، حدوداً در سال ۱۹۵۶، تبریک می‌گوییم.

۱۹۵۳: معرفی فناوری میکروفون متغیر D، که اثر مجاورت را کاهش می دهد.

۱۹۵۹: یک ووفر ۳۰ اینچی، مدل ۳۰W، توسط EV معرفی شد که در سری بلندگوهای Hi-Fi خانگی Patrician مورد استفاده قرار گرفت.

تاریخچه الکتروویس

لوگو و برند EV از دهه ۱۹۵۰ تا اوایل دهه ۱۹۸۰٫

اواخر دهه ۱۹۵۰ تا دهه ۱۹۷۰: میکروفون های EV جزء اصلی پروازهای فضایی هستند که با مأموریت های اولیه عطارد و جمینی از طریق ایستگاه فضایی Skylab آغاز می شود. هم میکروفون ها و هم بلندگوها به Skylab در طول مدار شش ساله اش خدمت کردند و علیرغم از دست دادن سپر حرارتی، بدون شکست اجرا کردند.

اوایل دهه ۱۹۶۰: میکروفون هیولا EV 643 معرفی شد. شش فوت طول دارد و در تشخیص صداهای دور بسیار موفق است و در کنفرانس های مطبوعاتی ریاست جمهوری، همایش های سیاسی و رویدادهای ورزشی که در آن میکروفون های معمولی نمی توانند مشکل فاصله را حل کنند، به یک استاندارد تبدیل می شود.

تاریخچه الکتروویس

EV 643، یک میکروفون تفنگ ساچمه ای به طول ۶ فوت.

۱۹۶۳: EV جایزه اسکار “اسکار” را برای توسعه مدل ۶۴۲ Cardiline، یک میکروفون دوربرد دیگر دریافت کرد. در بخشی از این جایزه، «به Electro-Voice برای یک میکروفون خطی پویا بسیار جهت‌دار… قادر به دریافت صدا در موقعیت‌هایی که نمی‌توان میکروفون را نزدیک منبع صدا قرار داد و صداهای ناخواسته را متمایز کرد» خوانده شده است.

۱۹۶۵: Electro-Voice دو کارخانه تولید جدید در تنسی، یکی در سویرویل و دیگری در نیوپورت را ساخت و افتتاح کرد.

۱۹۶۶: یک اتاقک جدید آنکوئیک، یکی از بزرگترین اتاقک های ایالات متحده، در تاسیسات بوکانان ساخته شد.

تاریخچه الکتروویس

اتاقک آنکوئیک در EV در بوکانان در اواسط دهه ۱۹۶۰ ساخته شد.

۱۹۶۷: با فروش ناخالص سالانه نزدیک به ۲۰ میلیون دلار، EV توسط صنایع Gulton خریداری شد.

۱۹۶۸: میکروفون RE20 معرفی شد و به سرعت تبدیل به یک استاندارد در برنامه های استودیویی و پخش شد و بعداً از آن در تقویت صدا برای برنامه های با فرکانس پایین مانند kick drum استفاده شد، جایی که فناوری Variable D آن افزایش بیش از حد باس را رد می کند.

تاریخچه الکتروویس

EV RE20، یک میکروفون منحصر به فرد که نقش های زیادی را ایفا می کند.

۱۹۶۸: کان پس از بازنشستگی از Electro-Voice، Ten-Tec، تولید کننده تجهیزات رادیویی ژامبون، را در ساختمان جدیدی که در روبروی کارخانه EV’s Sevierville ساخته شده بود، تأسیس کرد.

اوایل دهه ۱۹۷۰: EV پیشگام استفاده از تداخل سنجی هولوگرافیک (فناوری لیزر) برای مطالعه حرکت دیافراگم های میکروفون بود. تلاش‌های اولیه در این زمینه با دانشگاه میشیگان انجام می‌شود و EV بعداً فرآیند آزمایش لیزر را در داخل خود ارائه کرد.

تاریخچه الکتروویس

استفاده از فناوری لیزر در تولید محصولات جدید

۱۹۷۲: این شرکت اولین شرکتی است که پارامترهای Thiele-Small را در برگه‌های مشخصات ووفر برای تعیین ویژگی‌های محفظه و پاسخ فرکانسی توسط کاربر قرار داد.

۱۹۷۳: EV فناوری بوق «جهت ثابت» (CD) را برای بهبود چشمگیر عملکرد و کنترل فرکانس بالا توسعه داد. همچنین، EV اولین شرکتی است که مجموعه کاملی از پاسخ‌های قطبی اکتاو سوم را برای شاخ‌ها منتشر می‌کند.

۱۹۷۴: EV 100S Entertainer را معرفی کرد، یک سیستم بلندگوی قابل حمل پلاستیکی قالب‌گیری شده که بسیار محبوب شد.

۱۹۷۴: کتاب درسی لو باروز، “میکروفون: طراحی و کاربرد” منتشر شد، و هنوز هم به عنوان یک منبع مرجع ارزشمند تا به امروز عمل می کند.

تاریخچه الکتروویس

کتاب باروز در Amazon.com موجود است.

اواخر دهه ۱۹۷۰: EV/Gulton شرکت TAPCO را که توسط گرگ مکی تأسیس شد و متخصص در توسعه محصولات الکترونیکی صوتی حرفه ای نوآورانه، به ویژه میکسرها بود، تصاحب کرد. محصولات TAPCO هم به صورت جداگانه و هم در سیستم‌های PA قابل حمل بسته‌بندی‌شده مانند Entertainer، به یکی از پایه‌های اصلی خط EV تبدیل می‌شوند.

تاریخچه الکتروویس

میکسر برقی EV/TAPCO 100M در قلب هر سیستم Entertainer قرار دارد.

۱۹۸۰: تعداد پتنت های شرکت از ۱۶۰ فراتر رفت.

۱۹۸۵: EastVAMP، یک تکنیک گرافیکی با دقت بالا برای تعیین پوشش بلندگو، در دسترس مشتریان قرار گرفت.

۱۹۸۶: EV ساختار آهنربایی مبتنی بر نئودیمیم (N/DYM) را در طراحی میکروفون معرفی کرد که منجر به پاسخ فرکانسی گسترده و افزایش توان خروجی شد. این مفهوم به سرعت توسط سایر سازندگان تکرار می شود و بعداً به درایورهای فشرده سازی راه پیدا می کند.

تاریخچه الکتروویس

میکروفون های N/DYM، اولین میکروفون هایی که از ساختارهای آهنربایی نئودیمیم استفاده کردند.

۱۹۸۶: Mark IV Industries صنایع Gulton را که اکنون شامل EV، Altec Lansing، University Sound، Cetec Vega و دیگر تولیدکنندگان پیشرو می شود، تصاحب کرد. این شرکت ها در گروه صوتی Mark IV تشکیل شده اند.

۱۹۸۷: EV فناوری منیفولد را معرفی کرد – استفاده از درایورهای متعدد روی تک بوق – که در بلندگوهای کنسرت MT-4 این شرکت یافت می‌شود. این نوآوری به شرکت کمک می کند تا وارد بازار تور کنسرت شود.

تاریخچه الکتروویس

مهندس طراحی محصول دیو کارلسون سیستم بلندگوی کنسرت MT-4 را معرفی می کند.

۱۹۸۸: EV یک مرکز تحقیق و توسعه جدید به مساحت ۲۸۰۰۰ فوت مربع را در مرکز شهر بوکانان افتتاح کرد. این امکانات شامل CAD، هولوگرافی، آنالیز مبتنی بر لیزر، تست فوریه سریع (FFT)، تست انرژی زمان-فرکانس و موارد دیگر می باشد.

۱۹۹۰: سیستم های بلندگوی DeltaMax با کنترل الکترونیکی معرفی شد.

۱۹۹۰: EV و Altec Lansing به طور مشترک نرم افزار مدل سازی اتاق AcoustaCADD را منتشر کردند، یک ابزار طراحی سیستم محبوب تا زمانی که نسخه های رقابتی آن را پشت سر گذاشت.

تصویری از AcoustaCADD، نرم افزار اندازه گیری اولیه که به طور مشترک توسط EV و Altec Lansing تولید شده است.

۱۹۹۲: بوق های سری MH با جهت دهی ثابت و فناوری منیفولد معرفی شدند.

۱۹۹۷: Mark IV Audio که اکنون علاوه بر EV شامل سازندگان برجسته ای مانند Klark Teknik، DDA و Midas می شود، توسط Greenwich Street Capital Partners، یک صندوق سرمایه گذاری در نیویورک خریداری شد.

۱۹۹۷: سری بلندگوهای کنسرت X-Array با فناوری جدید جداسازی حالت حلقه (RMD) معرفی شد. این مجموعه اولین حضور خود را در تور استادیوم رولینگ استونز “Bridges To Babylon” انجام می دهد. RMD به یکی از اصلی‌ترین بلندگوهای EV برای برنامه‌های زنده و نصب‌شده تبدیل می‌شود.

تاریخچه الکتروویس

EV X-Array در تور با AC/DC.

۱۹۹۹-۲۰۰۱: EV با Telex Communications، یکی دیگر از شرکت های Greenwich Partners ادغام شد. عملیات تحقیق و توسعه، مالی، حسابداری، فروش و بازاریابی به دفتر مرکزی تلکس در برنزویل، مینه سوتا منتقل می شود. تولید در بوکان با حدود ۱۷۰ پرسنل ادامه دارد.

۲۰۰۶: EV و Telex توسط Robert Bosch GmbH (Bosch) خریداری شد و دفتر مرکزی آن در تاسیسات Burnsville باقی ماند. کارخانه تولید EV در بوکان تعطیل شد.

حال (۲۰۱۵): EV با خط تولید بلندگوها، میکروفون‌ها و لوازم الکترونیکی به خدمات بازارهای پخش صدا و نصب ثابت ادامه می‌دهد. تمرکز بر بلندگوهای قابل حمل منجر به جایگاه رهبری در آن بازار شده است، در حالی که نسل بعدی بلندگوهای آرایه خطی خانواده X-Line Advance رونمایی شده است.

دسته بندی بلاگ مقاله
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

درخواست نصب
سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

ورود به سایت